Ἡ πρόοδος καὶ ὁ ἐκσυγχρονισμός εἶναι ρατσισμός

   Ἡ πρόοδος καὶ ὁ ἐκσυγχρονισμός εἶναι ρατσισμός. Πρῶτα καὶ κύρια ρατσισμὸς ἐναντίον τῶν νεκρῶν, ποὺ οὔτε νὰ «προοδεύσουνε» μποροῦνε, οὔτε νὰ «ἐκσυγχρονιστοῦνε», καὶ ποὺ εἶναι παρόντες, κανονικὰ μέλη τῆς κοινωνίας. Σὲ ὁρισμένους πολιτισμούς, ὅπως στὸν κινεζικό, ποὺ ἡ λατρεία τους εἶναι στὴν οὐσία ἡ λατρεία τῶν νεκρῶν, οἱ νεκροὶ ἔχουν ἀνώτερη κοινωνικὴ θέση ἀπὸ τοὺς ζωντανούς. Ἀκριβῶς ὅπως στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, ὅπου ὅλοι, νεκροὶ καὶ ζωντανοί, εἶναι διαρκῶς κοινωνικὰ παρόντες. Ἡ πρόοδος, ὁ ἐκσυγχρονισμός, ἡ ἀνάπτυξη, δὲν εἶναι παρὰ ἡ ἐξορία τῶν νεκρῶν, τὸ παράχωμά τους στὴν λάσπη τῆς λήθης, ὁ σύγχρονος θάνατος.

(Χρῆστος Κουλίνος - ΑΦαρ)

* * *

   Tradition means giving votes to the most obscure of all classes, our ancestors. It is the democracy of the dead. Tradition refuses to submit to the small and arrogant oligarchy of those who merely happen to be walking around. All democrats object to men being disqualified by the accident of birth; tradition objects to their being disqualified by the accident of death. Democracy tells us not to neglect a good man's opinion, even if he is our groom; tradition asks us not to neglect a good man's opinion, even if he is our father.

(G.K. Chesterton, «The ethics of Elfland»)

Ο φοβερός πόλεμος των Μνημ με τους Αντιμνήμ

Ο φοβερός πόλεμος των Μνημ με τους Αντιμνήμ

Έληξε με την ολοκληρωτική ήττα των Μνημ.
Τα μνημόνια δεν έπαυσαν - πιθανώς έρχεται και 3ο - όμως ηττήθηκε πλήρως το μνημονιακό ιδεολόγημα και τα κόμματα που το στήριξαν. Οι Μνημ έρποντας οδηγούνται στις τρύπες τους. Σε πολλές περιπτώσεις - αντί πολιτικής - ασκήσανε σαδισμό. Ηγέτιδα δύναμη των νικηφόρων Αντιμνήμ - ανεδείχθη η αριστερά. Ο Σύριζα. Είδε σωστά την κατάσταση - ανέδειξε τα κύρια τακτικά διλήμματα της κρίσης - και οδήγησε τους Μνημ - σε πλήρη και ολοκληρωτική ήττα - από την οποία - με την μορφή που τους ξέρουμε - δεν θα συνέλθουν ποτέ. -
Αλλά όχι μόνο αυτό.
Με την γενναία και ηρωική - διαπραγμάτευση του πρώτου μηνός - και ήταν πράγματι και γενναία και ηρωική - αντιμετωπίζοντας τις τυφλές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης - σαν ο Δαυίδ απέναντι στον Γολιάθ - αποκάλυψε πέρα ως πέρα - τον χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - της «βοήθειας» - και των «ευρωπαϊκών κεκτημένων» - και έθεσε έτσι τις βάσεις - του νέου μετα-μεταπολιτευτικού διλήμματος.
Ευρώπ και Αντευρώπ.
Ό,τι κι αν λέγει ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης - αυτοί - και παρά την θέλησή τους - καθορίσανε - με την απελπισμένη διαπραγμάτευσή τους - τις βάσεις του νέου πολέμου.
Ήταν Μνημ εναντίον Αντιμνήμ
και έγινε
Ευρώπ εναντίον Αντευρώπ.

Το ποντίκι που βρυχάται ...

Στην μάχη των «αγορών» με τον Σύριζα - της ευρώπης με τον Σύριζα - απόλυτος νικητής είναι ο Σύριζα. Μπορεί να υποκύψη στην ωμή βία - αλλά εκεί που στ' αλήθεια μετράει - ιστορικά πολιτικά κι ηθικά - ο Σύριζα και η Ελλάδα που κουβαλάει - τους έχει πάρει τα σώβρακα. Σε όσα στ' αλήθεια μετράνε.

Δεν μπορώ να υποχωρήσω γιατί έχω αυτή την εντολή από τον λαό - λέγει ο  Τσίπρας. Δεν αλλάζει η Ευρώπη επειδή έτσι ψηφίσατε εσείς - απαντάει ο Γιούνγκερ.  Δηλαδή στα παλιά μας τα παπούτσια οι λαοί. Ο Σύριζα επαναφέρει στο κέντρο την Ευρώπης το ερώτημα της δημοκρατίας. Το ξέρουνε. Κι αυτό τους λυσσάει. Τις τελευταίες ημέρες - έχουνε πέσει με όλο το βαρύ πυροβολικό της προπαγάνδας τους - και εν όψει του γιουρογκρούπου - ακριβώς σε αυτό. Να τους ορκιστή ο Σύριζα ότι δεν θα κάνη δημοψήφισμα - ότι δεν θα κάνη εκλογές - ότι δεν  θα καταφύγη στον λαό σε καμμία περίπτωση.

Είναι κρίμα που ο Σύριζα υποχωρεί - που μένει κατώτερος των δυνατοτήτων του. Είναι σπουδαίο και κεντρικό το θέμα της δημοκρατίας στην Ευρώπη και πως ο Σύριζα το έφερε στο κέντρο των πραγμάτων. Και πώς απαντάνε αυτοί; Με ωμή βία. Χωρίς κανένα επιχείρημα, χωρίς καμμία ηθική αρχή - χωρίς καν την δική τους την ίδια τους την ιστορία. Τα λεφτά μας θέλουμε - και σας δέρνουμε για να τα πάρουμε. Απόλυτος εξευτελισμός. Και μήν νομίζετε ότι οι λαοί τους δεν καταλαβαίνουν.

Ε.Ε. - Ευρωπαϊκός Εξευτελισμός.

Σήμερα δεκάδες, ίσως εκατοντάδες άρθρα και εκπομπές απειλούν και ειρωνεύονται εν όψει του εβρογδούπ - τον Βαρουφάκη. Ο Βαρουφάκης κουβαλάει την αγωνία ενός λαού. - Και τον ειρωνεύονται κι αυτόν και εμάς - με μόνο το επιχείρημα της δύναμης. Κραδαίνουνε το ρόπαλο της βαρβαρότητάς τους - και χαίρονται ενθουσιασμένοι που αυτοί είναι τόσο ισχυροί κι εμείς τόσο ανίσχυροι.

Είναι κρίμα το ξαναλέω που ο Σύριζα τρομάζει με όσα προκαλούν οι ίδιες του οι πράξεις.

Σιγή ασυρμάτου από τα ελληνικά μμε - για τον εφιάλτη στον οποίο ζουν οι Έλληνες στην Γερμανία. Συνθήκες νύχτας των κρυστάλλων.

Έχουν ψήσει τους γερμανούς ότι τρώμε τα λεφτά τους. Ότι αυτοί δουλεύουν σκληρά - για να ταΐσουν τους τεμπέληδες. Το πιστεύουν στ΄αλήθεια. Και οι γερμανοί έχουν ειδικό ταλέντο στις μαζικές καταδιώξεις. Υπάρχουν ελληνάκια που αρνούνται να πάνε σχολείο - Έλληνες που κρύβουν την καταγωγή τους. Ακόμα και αυτοί που είναι χρόνια στην γερμανία - κι έχουν οικογένεια. Οι εφημερίδες η τηλεόραση το ραδιόφωνο οι κουβέντες στις μπυραρίες - με σαρκασμό ειρωνία και απειλές. Αδύνατο να ζήσης σαν Ελληνας στην Γερμανία σήμερα.

(Xρῆστος Κουλίνος - ΑΦαρ, 28 Φεβ. 2015)

20 χρόνια

   Ὑποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, Ὑποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος, Ἀρχικελευστὴς Ἕκτωρ Γιαλοψός.

   Αὐτοί, δὲν δίστασαν. Σὰν ἕτοιμοι ἀπὸ καιρό, τὴν νύχτα ἐκείνη τῆς 30ῆς-31ης Ἰανουαρίου τοῦ 1996, ἐπῆραν τὸν δρόμο τοῦ καθήκοντος. Τὸν δρόμο γιὰ πολὺ μακρυά: Ἐκεῖ ποὺ χάνονται μὲς στὴν ἀχλὺ τοῦ μύθου οι σκιὲς τῶν προγόνων.

   Τὸν δρόμο γιὰ πολὺ κοντά: Ἐδῶ, δίπλα μας, στὸν ἥλιο ποὺ καταλάμπει, στὸν ἄνεμο ποὺ ἐξαγνίζει, στὰ κύματα τοῦ Αἰγαίου ποὺ φιλοῦν αὐτὰ τὰ λιτά, ταπεινὰ βράχια... τὰ ἀκλόνητα βράχια, τὰ ριζώματα τῆς Γῆς καὶ τῆς Φυλῆς μας.

   Οἱ ψυχές τους πετοῦν ἐδῶ.

   Ἀθάνατοι.

Νησίδες Ἴμια

   Ἑλληνικὴ Φυλὴ τί φωνάζεις; Μπῆκαν κλέφτες στὸ μανδρί; Ἐὰν Σοῦ βαστᾷ ἔμπα διώχτους.

   Ἑλληνικὴ Φυλὴ εἶσαι ΑΝΗΘΙΚΟΣ: διότι θέλεις οἱ Φραγκικοὶ Στρατοὶ καὶ Στόλοι νὰ Σοῦ φυλᾶν τ᾿ ἀμπέλια ΣΟΥ.

   Κυρὰ τ᾿ ἀμπέλια Σου φύλα τα μόνη Σου κι᾿ ἄφηνε τὸν Κόσμον ἥσυχον.

   Ἑλληνικὴ Φυλὴ δὲ μᾶς λές; ΚΟΚΟΤΑ κατάντησες καὶ δὲ Σὲ μέλλει καὶ δὲ μιλᾷς γιὰ τίποτε ἄλλο παρὰ ποιὸς Φράγκος σὲ χάιδεψε καὶ ποιὸς σὲ φίλησε καὶ τίνος ἀρέσεις;

   Ντροπή Σας νὰ συζητᾶτε μὲ τὸν Σκυλόφραγκο ἂν ἡ Μακεδονική Σας Γῆ εἶνε Δική Σας Γῆ. Καὶ νὰ τὸν πείσῃς, δὲν τὸν πείθεις τὸ Λῃστή. Ἢ μόνος του ἢ μὲ Σμπίρους βαλτοὺς θὰ προσπαθήσῃ νὰ Σᾶς πάρῃ κάθε Γῆ.

   Οἱ Πολιτισμοὶ ποὺ Σᾶς ἔμαθαν οἱ Δασκαλοτσούσιδες νὰ προσκυνᾶτε μπρούμυτα, Σᾶς καμπανίζουν κατάμουτρα μὲ ἄγρια χαστούκια: Η ΜΟΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΕ ΤΟ ΣΠΑΘΙ.

   Καὶ εἶνε ἀνήθικον καὶ ἄσκοπον καὶ τὸ νὰ Σᾶς δώσουν καὶ τὸ νὰ δεχθεῖτέ τι. Καὶ νὰ Σᾶς δώσουν, ἂν εἶσθε Σάπιοι, ὁ πρῶτος Δυνατὸς θὰ Σᾶς τὸ πάρῃ. Τὸ Ἠθικὸν εἶνε ἂν εἶσθε Σάπιοι, νὰ Σᾶς ξεπατώσουν καὶ καθαρίσουν τὴ Γῆ.

   Φυλᾶτε τὴ Γῆ Σας καὶ τὴν Τιμή της, μόνο μὲ Σπαθί.

   Πάψετε Σαπιοδάσκαλοι καὶ Σαπιορήτορες -ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- νὰ ἐξευτελίζετε τὴ Φυλή. Πάψετε Παλιόγρηες τὶς κλάψες, τὰ σάλια, τὰ μελάνια καὶ πιάστε τὸ ΣΠΑΘΙ.

   Τὰ πάντα στὴ Ζωὴ -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτῶνται μὲ τὸ ΣΠΑΘΙ. Καὶ ἔτσι εἶνε καὶ μόνο ἔτσι ΠΡΕΠΕΙ νὰ εἶνε.

(Περικλῆς Γιαννόπουλος, «Ἔκκλησις πρὸς τὸ Πανελλήνιον Κοινόν», 1907)

Greek Polytonic keyboard at Windows 8.x

Greek Polytonic keyboard installation at Windows 8.x

Ἐγκατάστασις πολυτονικοῦ πληκτρολογίου στὰ Windows 8.x

Εγκατάσταση πολυτονικού πληκτρολογίου στα Windows 8.x

Open the language menu from the taskbar and click Language preferences:

Click Options at the Ελληνικά (if the Greek language (monotonic) is already installed; if not, click Add a language and install the Greek language first):

Click Add an input method:

Click Greek Polytonic:

Click Save. (After you have experience enough, you can remove completely the Greek monotonic, so it doesn't bothers you, and keep the polytonic alone - the one and only real Greek language, that is.)

 That's it; the Greek polytonic keyboard is installed! Close the window.

The Greek polytonic keyboard is available at the taskabar. Switch between English and Greek with Alt-Shift; switch between Greek polytonic and Greek monotonic with Ctrl-Shift.

For more info about the Greek polytonic, please visit:
Κίνηση Πολιτῶν γιὰ τὴν Ἐπαναφορὰ τοῦ Πολυτονικοῦ Συστήματος (english version: Citizens' Movement for the Re-introduction of the Polytonic System)
Facebook group:
ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Κι ἐμεῖς κρυφτήκαμε στὸ ὑπόγειο...

Ε' Δημοτικοῦ...

«Η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο. Και εμείς πήγαμε και κρυφτήκαμε στο υπόγειο.»
«Τρέξε στην τράπεζα να σηκώσεις τα χρήματα είπε ο πατέρας στην μαμά.»
«Σήμερα θα γίνεις άντρας μου είπε ο πατέρας μου. Εγώ φοβήθηκα πολύ γιατί δεν ήθελα να γίνω άντρας.»

Τὰ 35 δημοτικὰ τραγούδια τῶν προηγουμένων βιβλίων φύγανε.
Στὴν θέσι τους συνταγὲς μαγειρικῆς.
Μακαρόνια μὲ καφέ.

* * *

   Στὴν Ἀμερικὴ οἱ δάσκαλοι διαλέγουνε μόνοι τους - ἀπὸ ἕναν κατάλογο βιβλίων - τὰ κείμενα μὲ τὰ ὁποῖα διδάσκουνε τὴν γλῶσσα. Τὰ πιὸ διαδεδομένα - γιὰ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα μέτρο σύγκρισης.

1. The Adventures of Huckleberry Finn
    Mark Twain's (Samuel Clemen's) classic novel is a must for all students studying American humor and satire. While banned in some school districts, it is a widely read and appreciated novel.

2. The Scarlet Letter
    Hester Prynne was marked in scarlet for her indiscretions. Students connect with this classic novel by Nathaniel Hawthorne.

3. To Kill a Mockingbird
    Harper Lee's awesome novel of the deep south in the midst of the Depression is always an excellent choice for high school students.

4. The Red Badge of Courage
    Henry Fleming struggles with bravery and courage during the Civil War in this excellent book by Stephen Crane. Great for integrating history and literature.

5. The Great Gatsby
    Can anyone think of the 'flapper' era of the 1920s without thinking of F. Scott Fitzgerald's "The Great Gatsby?" Students and teachers alike find this era in history fascinating.

6. The Grapes of Wrath
    John Steinbeck's tale of Dust Bowl victims travelling west for a better life is a classic look at life during the Great Depression.

7. Call of the Wild
    Told from Buck the dog's point of view, "Call of the Wild" is Jack London's masterpiece of self reflection and identity.

8. Invisible Man: A Novel
    Ralph Ellison's classic novel about racial prejudice should not be missed. Many of the problems that his narrator faces throughout the novel sadly are still present in America today.

9. A Farewell to Arms
    One of the best novels of World War I, Ernest Hemingway tells of the war as a backdrop to a love story between an American ambulance driver and an English nurse.

10. Fahrenheit 451
    Ray Bradbury's classic 'novelette' portrays a futuristic world where firemen start fires instead of putting them out. They burn books. Students enjoy this quick read that packs a huge psychological punch.

* * *

Στὰ ἑλληνικὰ ἔχουν γραφεῖ τὰ σπουδαιότερα
καὶ ὑψηλότερα κείμενα τοῦ κόσμου. -
Ποιός ἀνθρωποφάγος δράκος τὰ κρατάει
μακριὰ ἀπὸ τὰ σχολεῖα; -
Στὰ ἀμερικανικὰ σχολεῖα - ὁ Χέρμαν Μέλβιλ -
ὁ Σκὼτ Φιτζέραλντ - στὰ γερμανικὰ
ὁ Γκαῖτε καὶ ὁ Νοβάλις -
στὰ γαλλικὰ
ὁ Καμύ...
Ποιός λογικὸς ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ πιστέψῃ -
ὅτι - ἀπ᾿ ὅλη αὐτὴ τὴν
ὁλόφωτη πάμφωτη φωτεινὴ
ἑλληνικὴ λογοτεχνία - ποὺ ξεκινάει ἀπὸ τὸν
Ὅμηρο - καὶ φτάνει μέχρι -
τὸν Σεφέρη -
τὰ Ὑπουργεῖα Παιδείας καταλήξανε
στὴν Σώτη
καὶ τὸν Τατσόπουλο; -
Εἶναι σὰν οἱ Ἀμερικανοὶ - νὰ κόψουνε ἀπὸ τὰ
σχολικὰ προγράμματα τὸν
Μὰρκ Τουαὶν - καὶ νὰ βάλουνε στὴν θέσι του -
τὴν Τζότζο Μόγιες
[ ποὺ εἶναι πάντως καλύτερη καὶ ἀπὸ τὴν
Σώτη καὶ ἀπὸ τὸν Τατσόπουλο ].
Δὲν εἶναι καθόλου τυχαῖα ὅλα αὐτά - δὲν
ἐξηγοῦνται μὲ τὰ συνηθισμένα -
τῆς τεμπελιᾶς καὶ τῆς ἐπιπολαιότητας τῶν
ὑπουργῶν καὶ τῶν
κυβερνήσεων. Εἶναι ἕνα ἔγκλημα
ποὺ συντελεῖται
μὲ πρόγραμμα - καὶ ὅπως ὁλοφάνερα
φαίνεται -
ἔχει ἀποδώσει.

(Ἀνδρέας Φαρμάκις)

* * *

   Πρόγραμμα πράγματι ὑπάρχει, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ ἀφετηρία.

   Ἡ ἀφετηρία εἶναι τὸ κόμπλεξ τοῦ ἐπαρχιώτη καὶ τὸ γλύψιμο τοῦ ἀφεντικοῦ τοῦ ἀποικιοκρατούμενου κούλη.

   Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα συνασπίζονται οἱ πανεπιστημιακοὶ ποὺ γυρίζουν ἀπὸ τὰ ξένα πανεπιστήμια, ὡς ψιλο-ατάλαντοι ἀναμασᾶνε τὶς θεωρίες τῆς μόδας στὸν ἀγγλοσαξωνικὸ κόσμο ἀμάσητες (σὲ ἀντίθεση π.χ. μὲ τοὺς Γάλλους), καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἡ διάθεση νὰ πατήσουν καὶ ὅ,τι βροῦν αὐτοφυὲς ἐδῶ.

    Ἂν τὸ ἀναγνώριζαν, θὰ περιόριζε καὶ τὴν σημασία τους ὡς ἐξ ἑσπερίας φωστῆρες ἄλλωστε.

   Ἀπὸ ἐκεῖ τὸ σχέδιο καὶ ἡ στρατηγική.

(Ν.Β.)

* * *

Διαβάστε στὸ Ἀντίβαρο τὰ ἄρθρα τοῦ Δασκάλου Δημήτρη Νατσιοῦ. Μικρὸ ἀπάνθισμα:
Ανθολόγια ή πανέρια με οχιές;
Η διά βίου βλακεία και αμάθεια
Σχολικός…τσελεμεντές (α' τόμος)
Σχολικός τσελεμεντές (β' τόμος)
Βιβλία: σάβανα τοῦ Γένους μας – «Νεοελληνική Γλῶσσα» Γ' Γυμνασίου
Βιβλία: σάβανα του Γένους μας
«Το σώβρακο του Αη-Βασίλη», άλλως, νεοταξικές μαγαρισιές
Η μαστροπεία σε σχολικά βιβλία
Στρατευμένα με δόλια αποστολή τα νέα βιβλία γλώσσας του Δημοτικού
«νανούρισμα για ...χταπόδια» και λοιπά μαλάκια

Ἡ γλῶσσα καὶ τὸ σέξ

Εἶναι μιὰ οἰκογένεια στὸ λίμπρο ντ᾿ ὄρο
ποὺ βαστάει ἀπὸ τὸ 1600 μέχρι τὶς
ἡμέρες μας. Ἂς ποῦμε
ἡ οἰκογένεια
Χρυσοβελώνη. Τὴν πορεία της
οἰκογένειας αὐτῆς μποροῦμε νὰ τὴν
παρακολουθήσουμε χωρὶς
χάσματα - ἀπὸ τὴν πρώτη καταγραφὴ
στὴν χρυσὴ βίβλο , μέχρι
σήμερα. Ὁ Βιντσέζος Χρυσοβελώνης
παντρεύτηκε τὴν Ἐλεονώρα
Κυβετοῦ καὶ ἐγέννησε τὸν Κοσμᾶ
Χρυσοβελώνη. Ὁ Κοσμᾶς
Χρυσοβελώνης παντρεύτηκε ...
κ.λπ., κ.λπ.
Ἡ ἱστορία τῆς οἰκογενείας
Χρυσοβελώνη εἶναι συνεχὴς χωρὶς
διακοπὴ ἀπὸ τὸν Βιντσέζο μέχρι
τὴν Μαρίνα τοῦ Καμμένου.
Ὁ Βιντσέζος Χρυσοβελώνης ὅμως
εἶναι νεκρός - πέθανε πρὶν ἀπὸ
400 χρόνια - τὸ ἴδιο καὶ
ὁ Κοσμᾶς.
Τὰ ἄτομα πεθαίνουν,
ἡ οἰκογένεια
ζεῖ. Ἀκόμα καὶ ἡ ἐπιστήμη μὲ τὴν
ἐξέταση τοῦ βιολογικοῦ
ὑλικοῦ - μπορεῖ
νὰ ἐπιβεβαιώσῃ αὐτὴν τὴν
συνέχεια.

Ἡ γλῶσσα τί εἶναι; Σὰν τὰ ἄτομα -
ἢ σὰν τὴν οἰκογένεια;

* * *

Ὁ τσαρλατάνος [...] καὶ
ἄλλοι μὲ πρῶτο τὸν
Κριαρᾶ - ἀντιμετωπίζουν τὴν
γλῶσσα ὅπως τὴν
ἀντιμετωπίζουν - ἐπειδὴ δὲν
ἀντιλαμβάνονται ἀκριβῶς
τὴν ἔννοια τῆς
συνέχειας.

Οἱ συναναστροφὲς ποὺ εἶπες -
δὲν προϋποθέτουν οὔτε ἐξασφαλίζουνε
συνέχεια. Οἱ γάμοι ὅμως ναί.
Εἶναι ἂς ποῦμε συναναστροφὲς μὲ σέξ -
ποὺ δίνουν ἀπογόνους.
Ὅταν ὁ Κριαρᾶς λέγει ὅτι ἡ ἀρχαία
ἑλληνικὴ εἶναι νεκρὴ γλῶσσα -
γιατὶ κανένας δὲν τὴν μιλάει σήμερα -
θεωρεῖ τὴν γλῶσσα
ἀτομικὸ ἀγκωνάρι. Μὲ ἀρχὴ, μέση καὶ
τέλος. Οὔτε ποὺ ἀντιλαμβάνεται
τοὺς ὅρους τῆς συνέχειας.
Καὶ φθάνουμε στὴν γελοιότητα - σὲ
αὐτὸν τὸν τόπο νὰ ἔχουμε
50 νεκρὲς γλῶσσες - σὰν τοὺς 50
νεκροὺς Χρυσοβελώνηδες.
Γιατί - κατὰ Κριαρᾶ, οὔτε τὰ ἀρχαῖα -
οὔτε τὰ ὁμηρικά, οὔτε τὰ
ἀλεξανδρινά, οὔτε τὰ βυζαντινὰ τὰ
μιλάει κανεὶς σήμερα.
Ὅπως ὅμως στὴν Μαρίνα ζεῖ ὁ Βιντσέζος -
ἔτσι στὴν δική μας τὰ ὁμηρικά -
καὶ οἱ ὑπόλοιπες.
Ἁπλὰ πράγματα - ἀρκεῖ νὰ ἔχῃς
στὸ νοῦ σου τὸ σέξ -
τὶς μαγικὲς ἑνώσεις τῶν
πραγμάτων -
τὴν ἐξέλιξι τῶν λέξεων -
καὶ τῶν ἀνθρώπων -
τὴν ἀδιάκοπη συνέχεια τῆς
ἑλληνικῆς.

* * *

Κοινωνικὴ παύση -ἀσυνέχεια- δὲν ὑπάρχει, οὔτε ὑπῆρξε - δὲν χάθηκαν ποτὲ οἱ ὁμιλητὲς καὶ οἱ κάτοικοι τῆς εὑρύτερης ἑλληνικὰ ὁμιλούσης περιοχῆς.

Βιολογικὴ δὲν εἶπε κανεὶς ὅτι εἶναι - τί θὰ σήμαινε κἂν αὐτό; Ὅτι εἶναι φτιαγμένη ἀπὸ ἀμινοξέα καὶ κύτταρα κλπ κλπ;

Αὐτὸ ποὺ εἶπε [ὁ Ἀ. Φαρ.] εἶναι ὅτι μεταφέρεται μὲ τρόπο παρόμοιο μὲ τὸν βιολογικό.

Αυτὸς ὁ κοινωνικὸς τρόπος δὲν εἶναι «μοῦ τὸ εἶπε ὁ φίλος» (συναναστροφή)· εἶναι «πέρασε ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιά» (βιολογία).

Τὸ λέει καὶ ὁ Ντώκινς -ἀκόμα καὶ γιὰ πολὺ λιγότερο σημαντικὲς πολιτισμικὲς δομὲς ἀπὸ τῆ γλῶσσα - τὰ μιμήδια τί εἶναι; Μεταφορὰ ἰδεῶν, ἰδεολογιῶν, σχημάτων, θρησκειῶν, ποιημάτων, ἀρχετύπων, κλπ, μὲ βιολογικὸ τρόπο, τὸν ὁποῖο περιγράφει στὸ βιβλίο του.

* * *

Πρῶτα ἀπ᾿ ὅλα καὶ οἱ ἴδιοι οἱ σύγχρονοι γλωσσώ
ἔχουν μεταφέρει ὅλη τὴν δαρβινικὴ
θεωρία τῆς ἐξέλιξης -
στὴν γλωσσολογία.

Τί σημαίνει ὅτι ἡ σύγχρονη ἑλληνικὴ
εἶναι ἰνδοευρωπαϊκὴ γλῶσσα;
Ἕνας ὅρος γενετικῆς συνέχειας - ὅπως
οἱ γάμοι τοῦ παραδείγματος.

Ἡ γλῶσσα φυσικὰ εἶναι
μιὰ οἰκογενειακὴ ἱστορία. Ἀνήκει -
βρίσκεται στὴν κορυφὴ - τῶν
πραγμάτων ποὺ παραδίδονται ἀπὸ
γενιὰ σὲ γενιά -
ὅπως ἡ θρησκευτικὴ πίστη -
ἡ παράδοση -
ἡ μουσική -
ἡ ζωγραφική -
τὰ πράγματα τοῦ πολιτισμοῦ -
ὅπως τὰ λέμε.
Δὲν εἶναι οὔτε τυχαῖες σχέσεις - οὔτε
ἐφήμερες συναναστροφές.

* * *

Kαὶ ἔγραφε ὁ Στέλιος Ράμφος πρὶν ἀπὸ τὴν προδοσία:

Τὸ γεγονὸς πὼς ἄνευ εἰδικῆς διδασκαλίας τὰ κλασικά μας κείμενα μένουν ἀπρόσιτα, δὲν ἀναιρεῖ τὰ περὶ γλωσσικῆς συνέχειας καὶ ζώσης παραδόσεως. Ἡ δυσκολία τοῦ Νεοέλληνα μὲ τὰ ἀρχαῖα δὲν ὀφείλεται σὲ διαφορὰ γλωσσῶν, ὅπως συνέβη μὲ τὴν λατινικὴ καὶ τὶς ρωμανικὲς γλώσσες, ποὺ διεπλάσθησαν ὑπὸ τὴν ἐπίδρασή της, ὑπήρξαν ὅμως ξένες γλῶσσες οἱ ὁποῖες ἐπεβίωσαν εἰς βάρος της, ἀλλὰ σὲ ἀνώμαλη καὶ ἀνισόρροπη ἐξέλιξη μίας καὶ τῆς αὐτῆς γλώσσας, ποὺ ἀτρόφησε ὡς σύνολο στὶς δοκιμασίες τῶν τελευταίων πέντε αἰώνων τῆς ἱστορίας μας, καθὼς ὑποχρεώθηκε νὰ προσαρμοσθῆ στὶς στοιχειώδεις ἀπαιτήσεις τῆς ἄμεσης ἀλλὰ ὑποτυπώδους καθημερινῆς τριβῆς καὶ τοῦ πρωτογενοῦς λαϊκοῦ πολιτισμοῦ. Μεταφράζοντας λοιπὸν ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα στὰ νέα δὲν μεταβαίνουμε ἀπὸ μία γλώσσα σὲ ἄλλη, μεταβαίνουμε ἀπὸ ἕνα ὕψος ψυχῆς σὲ ἄλλο ὕψος τῆς ἴδιας: τὸ εἶδος εἶναι διάφορο, τὸ γένος πάντως παραμένει.

* * *

Τέλος πάντων, εἶναι πολὺ ἁπλὸ τὸ θέμα, ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα: ὑπῆρξε καμμία ἀσυνέχεια στοὺς ὁμιλητὲς τῆς Ἑλληνικῆς;

Πέθαναν αἴφνης ὅλοι καὶ ἦρθαν ἄλλοι σὲ κάποια συγκεκριμένη χρονικὴ περίοδο;

Ἔφτιαξε κανένας καμμία νέα γλῶσσα, ποὺ τὴν υἱοθέτησαν ὅλοι καὶ ἄφησαν τὴν παλιά, σὲ κάποιο συγκεκριμένο ἔτος τῆς ἱστορίας;

Ἔλεος δηλαδή...

Ἀκόμα καὶ στὸ Πλοῖο τοῦ Θησέα, μπορεῖ νὰ ἀμφισβητοῦν ὅτι εἶναι τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ἀντικείμενο, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἀμφισβητεῖ τὴ συνέχεια τοῦ πράγματος.

(Ἐπιλογὴ ἀπὸ κείμενα τῶν Ἀνδρέα Φαρμάκι καὶ Νίκου Βεντούρα)

Λοβοτομή

Ὁ ἄνθρωπος ἔφτασε στὰ 108 - καὶ
μόνο γι᾿ αὐτὸ τοῦ φιλάω τὸ χέρι -
καὶ νὰ μὲ συγχωρῇ
ποὺ λέγω - ὅτι οἱ θεωρίες του
ἦταν μία -
ἀπὸ τὶς μεγάλες καταστροφὲς τῆς
Ἑλλάδος.

Ἐμμανουὴλ Κριαρᾶς (1906-2014)

* * *

Δὲν εἶναι τὸ μονοτονικό. Σὲ αὐτὴ
τὴν θλιβερὴ ὑπόθεσι -
ὁ Κριαρᾶς ἦταν ὁ τελευταῖος
τροχὸς τῆς ἀμάξης. - Τὸ μονοτονικὸ
τὸ ἐπέβαλαν οἱ ἐφημερίδες -
καὶ ἦταν πολιτικὴ
ἀπόφασι τῆς τότε κυβερνήσεως.

Ὁ Κριαρᾶς πίστευε ὅτι - ἡ ἀρχαία
ἑλληνικὴ γραμματεία -
μᾶς ἔγινε γνωστὴ - μὲ τοὺς μεγάλους
εὐρωπαίους φιλολόγους. Καὶ
ἡ Εὐρώπη - δὲν εἶναι -
δὲν ἦταν ἑλληνικὴ - ἀλλὰ
ἑλληνορωμαϊκή. Ἂν θέλουμε λοιπὸν
νὰ πλησιάσουμε τὴν ἑλληνικὴ
ἀρχαιότητα - ἔλεγε -
πρέπει νὰ τὴν πλησιάσουμε μὲ τὸν
εὐρωπαϊκὸ τρόπο -
ἀφοῦ αὐτὸς εἶναι ἡ μόνη ἐπιστημονικὴ
ὁδός. Νὰ ἐγκαταλείψουμε τὴν
διδασκαλία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν -
καὶ νὰ τὴν ἀντικαταστήσουμε
μὲ τὰ λατινικά.

Αυτοὶ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι - εὐρωπαϊστὲς
μέχρι τὸ κόκκαλο -
πήρανε τὶς ξένες θεωρίες -
καὶ τὶς φορέσανε στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα -
σὰν ξύλινο παλτὸ -
μὲ τὸ σφυρὶ καὶ τὸ καλέμι -
μηχανιστικὰ καὶ βίαια - χωρὶς γνώση
καὶ χωρὶς ἐπίγνωση.

Τὸ ἴδιο ἔγινε στὴν πολιτικὴ - στὴν
οἰκονομία - στὴν Ἐκκλησία -
στὰ πανεπιστήμια -
στὰ σχολεῖα - στὸ θέατρο -
στὴν ἀρχιτεκτονικὴ - στὴν μουσικὴ -
στὸν χορὸ - στὴν λογοτεχνία ...

Ξένοι σὲ ξένη γῆ.

* * *

Εἰρωνεία*:

Τὸ πολυτονικό, 2000 χρόνων,
τὸ ἔφαγε ἕνα φαινόμενο (οἱ ἐφημερίδες),
― ποὺ θὰ εἶχε ζωὴ μόνο 100 χρόνια στὴν Ἑλλάδα (ἤδη πέθαναν οἱ μισές, καὶ στὸ ἐξωτερικὸ πεθαίνουν ὅλες·
― γιὰ ἕνα τεχνικὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖο θὰ ξεπερνιόταν 20 χρόνια μόλις μετά (μὲ τὴν ἠλεκτρονικὴ τυπογραφία).

Βέβαια καὶ νὰ εἶχε ἐπιζήσει τὸ πολυτονικό, θὰ πέθαινε ξανὰ σήμερα, μὲ τὰ κινητὰ κ.λπ. Ἐδῶ δὲν ἄντεξε τὸ «;».

[* σχόλιον Ν.Β.]

* * *

Πράγματι, ἔτσι εἶναι.

Οἱ νεότουρκοι ἀπαγορεύσανε τὴν
παλιὰ τουρκικὴ γραφή.
Λοβοτομή.
Ἀποκλείσανε τοὺς Τούρκους ἀπὸ
τὸ Ὀθωμανικὸ αὐτοκρατορικὸ
παρελθόν τους -
ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ πολιτισμοῦ τους.

Τὸ ἴδιο καὶ τὸ μονοτονικό.
Ὄχι τόσο δραστικὸ ὅπως ἡ τουρκικὴ
λοβοτομή -
ἀλλὰ ὁπωσδήποτε - ἕνα πρόσθετο
ἐμπόδιο.

Ὁδηγοὶ τῆς γλώσσας εἶναι οἱ λογοτέχνες
της - ὄχι οἱ γλωσσολόγοι καὶ οἱ
γραμματικοί.

* * *

Ἀλλάξανε ἀλφάβητο -
καὶ ἀποκλείσανε τοὺς Τούρκους
ἀπὸ τὸ παρελθόν τους.
Πολιτιστικὴ λοβοτομὴ λέγεται αὐτό.
Καὶ κόβανε τὰ χέρια ἐκείνων ποὺ
παίζανε τὰ λαϊκά τους ὄργανα -
γιὰ ν᾿ ἀνοίξουν ὄπερες
στὴν Κωνσταντινούπολη.

* * *

Λένε τὸ γνωστὸ παραμύθι περὶ
διγλωσσίας - τὸ ὁποῖο
λύθηκε μὲ τὴν στανικὴ ἐπιβολὴ
τῆς «δημοτικῆς» - μιᾶς
πλαστῆς ἀνύπαρκτης γλώσσας -
ποὺ τὴν γέννησε ἕνα
ἰδεολόγημα τῆς κακιᾶς ὥρας -
κάπου στὰ πανεπιστήμια
τῆς Εὐρώπης. -
Διαβάζετε τὸν Παπαδιαμάντη.
Ὁ Παπαδιαμάντης γράφει
σὲ μιὰ  - παπαδιαμαντική -
καθαρεύουσα - καὶ ἀντιγράφει τὴν
λαϊκὴ γλῶσσα τῆς νέας
ἑλληνικῆς - ὅπως τὴν ἀκούει -
στοὺς διαλόγους τῶν
ἡρώων του.
Εἶναι δύο οἱ γλῶσσες - στὰ
διηγήματα τοῦ
Παπαδιαμάντη; - Ἀντίθετα - στὴν
Εὐρώπη - ὑπῆρχε ἀληθινὴ
διγλωσσία. Ἀπὸ τὴν μία ἡ γλῶσσα
τοῦ κράτους - καὶ τῆς Ἐκκλησίας -
ποὺ ἦταν ἡ λατινική -
καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ γλῶσσες τῶν
λαῶν τῆς Εὐρώπης -
ἡ ἰταλική -
ἡ γαλλική -
ἡ ἰσπανική - κ.ἄ.
Η λατινική - δὲν εἶναι ἡ καθαρεύουσα
τῆς γαλλικῆς. Εἶναι
ἄλλη γλῶσσα - μὲ ξεχωριστὸ
λεξιλόγιο - γραμματικὴ
καὶ συντακτικὴ δομή. Ἀφήσανε λοιπὸν
τὴν λατινικὴ στὴν Ἐκκλησία -
διαχωρίσανε τὸ κράτος ἀπὸ αὐτήν -
καὶ δώσανε στὸ κράτος τὴν κανονική
του γλῶσσα. Ἔτσι -
λύσανε τὸ πρόβλημα τῆς διγλωσίας.

Καὶ ἐμεῖς -
οἱ δοῦλοι τῆς Εὐρώπης -
ἐφαρμόσαμε τὸ ἴδιο ἰδεολόγημα -
ἄκριτα -
καὶ παράλογα -
στὴν ἑλληνική. Ὀνομάσαμε τὴν
γραπτὴ μορφὴ τῆς
ἑλληνικῆς «καθαρεύουσα» -
τὴν προφορικὴ
«δημοτική» - καὶ ὅπως οἱ
εὐρωπαῖοι ξαποστείλανε τὴν
λατινική -
ἔτσι καὶ τὸ πιθηκίζον -
αἰχμάλωτο -
ἑλληνικὸ κράτος - ξαπόστειλε
τὴν καθαρεύουσα στὸ
καλάθι τῶν
ἀχρήστων - κατὰ μίμηση
τῆς λατινικῆς!

Καὶ ἔμεινε ἡ γλῶσσα μας -
ἡ νέα ἑλληνική -
ἀνάπηρη - χωρὶς ἐλπίδα
ἰάσεως καὶ
σωτηρίας. 

(Ἀνδρέας Φαρμάκις)

Ὁ μπαρμπα-Γιάννης καὶ οἱ ἑλληνοποῦλες

Καὶ μιὰ ἱστορικὴ παραβολή

   Ὁ μπαρμπα-Γιάννης καὶ οἱ ἑλληνοποῦλες. Στὸ πρόσωπο καὶ στὸ παράστημά τους θάλλει ἡ ζωντάνια, τὸ ἦθος, ἡ αἰσιοδοξία τῆς νέας Ἑλλάδος· καὶ ἀγαλλιᾷ ἡ ψυχὴ τοῦ κυβερνήτου.

Παναθηναϊκὸν Στάδιον, 1938. AP wirephoto ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα τῆς ἐφημερίδος Seattle Times· σφραγίδα στὸ πίσω μέρος: JAN 29 1941 - ἡ στιγμὴ τῆς ἀθανασίας.

   Λίγο καιρὸ μετά, ὅμως, πύκνωσαν τὰ σύννεφα τοῦ πολέμου. Τὸ ἀθάνατο ἔπος τῆς Πίνδου. Καὶ ὁ θάνατος τοῦ κυβερνήτου, τοῦ πατέρα τῆς νίκης, τὶς στιγμὲς τῆς μεγαλυτέρας του δόξης.

   Καὶ μετὰ κατέβηκαν οἱ Γερμανοί. Νέες σελίδες τραγωδίας καὶ δόξης προστέθησαν στὸ αἱματοβαμμένο βιβλίο τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Μὰ κάθε ἀνθρώπινο ὅριο εἶχε πρὸ πολλοῦ ξεπεραστῇ.

   Συγκυβέρνησις στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν ὑπὸ τὸν στρατηγὸ Τσολάκογλου ὑπέγραψε τὴν συνθηκολόγησι καὶ ἀνακοίνωσε τὴν κατάλυσι τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας:

- «ἀφαίρεση τμήματος τῆς κυριαρχίας μας», πρωθυπουργὸς Γ.Α.Π., 11-2-2010, σύνοδος Ε.Ε., καὶ 23-4-2010, Καστελόριζον

- «Η κρίση έφερε υποχώρηση της δημοκρατίας και αυτή είναι ίσως η δραματικότερη παρενέργεια της οικονομικής περιπέτειας.» Π.τ.Δ. Κάρολος Παπούλιας, 23-7-2014

   Καὶ ἀκολούθησαν οἱ μαῦρες μέρες τῆς κατοχῆς. Οἱ ἄνθρωποι πέθαιναν ἀπὸ τὴν πείνα στοὺς δρόμους.

Φωτογραφίες ἀπὸ τὴν Ἀθήνα τῆς κατοχῆς

   Ὁ γκαουλάιτερ Φοῦχτελ περιδιαβαίνει τοὺς δρόμους τῶν κατεχομένων Ἀθηνῶν. Μὲ δυσαρέσκεια καὶ ἀποστροφὴ βλέπει ἕναν πεινασμένο ἐπαίτη ξαπλωμένο στὸ πεζοδρόμιο. Στέλεχος τῆς ντόπιας κατοχικῆς κυβερνήσεως, μὲ τὰ χέρια στὶς τσέπες, κοιτάζει θυμωμένος ποὺ ἡ ὑπηρεσία ἀμέλησε νὰ καθαρίσῃ τὸν δρόμο πρὶν περάσει ὁ Γερμανὸς γκαουλάιτερ καὶ δεῖ τὸ ἐνοχλητικὸ θέαμα.

«Το «περίεργο θέαμα» που έκανε τον φον Φούχτελ
και τη συνοδεία του να γελάσουν, στο Ηράκλειο…»,
CandiaNews, 24-7-2014

   Στὴν κατοχικὴ Ἀθήνα, οἱ ἄνθρωποι ψάχνουν γιὰ φαγητὸ στὰ σκουπίδια.

   Μὰ δὲν ἔχει σβήσει ὁλότελα ἀπὸ τὶς καρδιὲς ὁ πόθος τῆς ἐλευθερίας...

Ἡ τέλεια μύτη τῶν 106 μοιρῶν...

Ἰδανικὸ θέμα στὴν ἀρχαία ἀγορά -
πηγαδάκια μὲ τοὺς γλύπτες -
καὶ ἐπιχειρήματα -
ποὺ θὰ μείνουν σὰν αἰώνια
πρότυπα τῆς ὀμορφιᾶς -
καὶ τῆς τέχνης.
Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία -
ὅτι ἰδανικὴ μύτη -
εἶναι καὶ θὰ εἶναι γιὰ πάντα -
ἡ ἀρχαία ἑλληνική.

Ἑλληνίς
(De Young Museum, San Francisco, California, USA)

* * *

Ἡ νεοτάξ -
ἡ δικτατορία τῶν ἀγορῶν καὶ τῶν
τραπεζῶν -
καθὼς ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὰ
ἑλληνικὰ πρότυπα -
βυθίζεται στὴν βαρβαρικὴ
ἀσχήμια!
Ἡ αὐτοκρατορία τῆς νεοτὰξ εἶναι
ἄσχημη σὰν ἐφιάλτης.

Ἡνίοχος, 478-474 π.Χ. (Μουσεῖον Δελφῶν)

* * *

Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ ὀμορφιά -
μὲ τὴν ὁποία
καμμία σχέσι δὲν ἔχει ἡ
χονδροειδὴς
Σκάρλετ Γιόχανσον -
εἶναι παναθρώπινη καὶ
αἰωνία. Ἰδεατὲς
πλατωνικὲς μορφές - ποὺ
φανερώνουν τὸν τρόπο
μὲ τὸν ὁποῖο -
εἶναι φτιαγμένος ὁ κόσμος.
Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες -
ἔβλεπαν τὴν
παρθενικὴ Ἄρτεμι -
τὸν πάμφωτο Ἀπόλλωνα -
τὴν Ἀφροδίτη -
τὸν Ἑρμῆ -
στὸν οὐρανό -
προβάλλοντας καὶ
φανερώνοντας τὴν ὀμορφιὰ
τοῦ σύμπαντος.
Κανεὶς δὲν βλέπει στ᾿ ἄστρα
τὴν Γιόχανσον!
Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ ὀμορφιά -
δὲν εἶναι λάιφστάιλ -
δὲν κερδίζεται μὲ τὴν
ἐξαντλητικὴ γυμναστική - καὶ
τὴν δίαιτα -
ἀλλὰ μόνο μὲ τὴν ἀρετή.
Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ ὀμορφιά -
δὲν ἦταν ἕνα συντριπτικὸ
πρότυπο
τῆς ἐξωτερικῆς ἐμφάνισης -
ἀλλὰ ὁ δρόμος
γιὰ τὴν σύλληψι τοῦ
μυστικοῦ σχεδίου τῆς
δημιουργίας -
ὁ δρόμος πρὸς τὸν Θεό.

(Ἀνδρέας Φαρμάκις)

Θεοτόκος

* * *

Η μύτη σας έχει γωνία 106 μοιρών; Αν είστε γυναίκα, και λευκή, τέλεια!

Scarlett Johansson

Πάρτε γωνιόμετρο ή μοιρογνωμόνιο για να μετρήσετε την τέλεια μύτη -ελπίζοντας η δική σας να σχηματίζει στην άκρη της γωνία ακριβώς 106 μοιρών, σε σχέση με το υπόλοιπο πρόσωπο.

Αυτή είναι η ιδανική μύτη για λευκές γυναίκες, υποστηρίζουν Αμερικανοί χειρουργοί του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που έκαναν σχετική έρευνα και δημοσίευσαν το πόρισμά τους στο περιοδικό «JAMA Facial Plastic Surgery», εξηγώντας ότι η γωνία μετριέται αν κανείς ενώσει με μια γραμμή τα χείλη, την άκρη της μύτης και το μέτωπο, σχηματίζοντας έτσι ένα ιδεατό τρίγωνο. Οι Αμερικανοί σχολιάζουν ότι η γωνία των 106 μοιρών που χαρίζει την ιδανική μύτη κάνει τις γυναίκες ελαφρώς ψηλομύτες... όπως άλλωστε είναι η Σκάρλετ Γιόχανσον, η Κέιτ Μπέκινσεϊλ και η δούκισσα του Κέμπριτζ, Κάθριν. Οι Αμερικανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι όταν μία μύτη σχηματίζει γωνία μεγαλύτερη των 90 και έως 106 μοιρών τονίζεται η θηλυκότητα του γυναικείου προσώπου, ενώ μύτες που γέρνουν προς τα κάτω, δηλαδή έχουν στην άκρη τους μια γωνία μικρότερη των 90 μοιρών, σύμφωνα με τους επιστήμονες, φαίνονται πιο μακριές και πιο «ανδρικές».

(πηγή: ΑΜΠΕ)

(Ἱω Ν., «Η μύτη σας έχει γωνία 106 μοιρών; Αν είστε γυναίκα, και λευκή, τέλεια!», ἐφημ. «Ἐλευθεροτυπία», 28-6-2014)

Ἡ μιὰ τραβάει τὰ μαλλιά της, ἡ ἄλλη τά ᾿χει ξέπλεκα...

Συγκινητικὴ καὶ ἀποκαλυπτικὴ εἶναι ἡ σκηνὴ τοῦ «νεκρικοῦ θρήνου», ἔτσι ὅπως ἀποτυπώνεται στὰ νέα εὑρήματα τῶν βασιλικῶν τάφων στὶς Αἰγές. Πέντε νέοι, πλούσια κτερισμένοι, τάφοι, ποὺ ἔφερε πρόσφατα στὸ φῶς ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη, ἀναδεικνύουν τὴν ὑψηλὴ τέχνη τῆς ἀρχαίας Μακεδονίας. (ἐφημ. «Ἡ Καθημερινή», 14-3-2014)

Ἐκπληκτικὲς σύγχρονες ζωγραφιές...

Οἱ ταφικὲς τῆς Βεργίνας. Φτιαγμένες

μὲ γρήγορο ἐλεύθερο χέρι -

στ᾿ ἀλήθεια

ἀξεπέραστες. Ἔγραψα σύγχρονες -

γιὰ νὰ πῶ αὐτὸ ποὺ ἔνιωσα

ὅταν τὶς πρωτόδα -

ὅτι εἶναι νέες φρέσκες

σύγχρονες - δὲν κουβαλᾶνε

καθόλου ἀρχαῖο

χρόνο. Καὶ εἶναι ἑκατοντάδων

αἰώνων ἀρχαῖες.

Ἡ μία τραβάει τὰ μαλλιά της, ἡ ἄλλη

τά ᾿χει ξέπλεκα - μὲ τὰ

ὑπέροχα ἑλληνικὰ προφίλ τους -

καμμιὰ φορὰ

ξεχνᾶμε ὅτι ὁ ἀρχαῖος ἑλληνικὸς

πολιτισμός -

εἶναι ἀσύγκριτος ἀπαράμιλλος -

μοναδικὸς πάνω στὸν

πλανήτη Γῆ -

χωρὶς ὅμοιό του - χωρὶς

κανεὶς νὰ

τὸν πλησιάζει - .

(Ἀνδρέας Φαρμάκις)

* * *

Βασιλικοί τάφοι φέρνουν στο φως την υψηλή τέχνη της Μακεδονίας

Όσο κι αν οι Γαλάτες -γένος φιλοχρηματότατον- προσπάθησαν να αρπάξουν τους θησαυρούς βασιλικών τάφων και να διασκορπίσουν τα οστά των βασιλέων για να ταπεινώσουν τους Μακεδόνες, τα ίχνη-θραύσματα κτερισμάτων που άφησαν από τις πλούσιες ταφές και τα κατεστραμμένα από τους Ρωμαίους ταφικά μνημεία, ενισχύουν την έρευνα της σύγχρονης αρχαιολογίας για τη δυναστεία των Τημενιδών στον παγκοσμίως γνωστό αρχαιολογικό τόπο της Βεργίνας.

Τα κατάλοιπα από ταφικές πυρές με πλούσια αφιερώματα (αγγεία, όπλα), τα μεγέθη και οι μορφές των 20 συνολικά ταφικών μνημείων διαφόρων περιόδων (από τα αρχαϊκά -α' μισό του 6ου αι.- μέχρι τα πρώιμα ελληνιστικά χρόνια, τέλος 4ου-αρχές 3ου αι. π.Χ., που ανακάλυψε ώς τώρα η αρχαιολογική ομάδα με επικεφαλής τη διευθύντρια της 17ης ΕΠΚΑ και 11ης ΕΒΑ Αγγελική Κοτταρίδη, φωτίζουν την προσωπογραφία της βασιλικής οικογένειας και την ιστορία της ταφικής αρχιτεκτονικής. Στον βασιλιά Περδίκκα Β' (454-413 π.Χ) και στο ζεύγος Φίλιππου Γ' Αριδαίου, της συζύγου του Αδέας-Ευρυδίκης και της μητέρας της Κύνας, κόρης του Φιλίππου Β', ανήκουν πιθανότατα δύο από τους πέντε νέους τάφους (κιβωτιόσχημοι και μακεδονικοί με μαρμάρινες πόρτες και προσόψεις που θυμίζουν ναούς) της συστάδας των Τημενιδών που επεφύλασσε η φετινή ανασκαφή (συνεχίζεται χάρη στο ΕΣΠΑ) στη Νεκρόπολη των Αιγών.

Σε δίδυμο τάφο, έναν Ιωνικό (ανασκάφηκε το 1987 από την καθηγήτρια αρχαιολογίας Στέλλα Δρούζου) κι έναν δωρικό (φετινό εύρημα), φαίνεται πως ενταφιάστηκαν από τον Κάσσανδρο -σύμφωνα με τον Διόδωρο- τα τρία μέλη της βασιλικής οικογένειας Φιλίππου Γ' Αριδαίου. Κτισμένοι και οι δύο στην ίδια εποχή (προς το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ.) δίπλα-δίπλα και με τον ίδιο προσανατολισμό δίνουν την εικόνα ενός μνημείου με συνάφεια.

«Ένας από τους τελευταίους Τημενίδες ο Φίλιππος Γ' Αριδαίος (323-317 π.Χ.) είχε προφανώς δικαίωμα να ταφεί στην παλιά βασιλική συστάδα και ο ιωνικός τάφος με τον ασυνήθιστα βαθύ προθάλαμο που προφανώς προοριζόταν για την ταφή και ενός δεύτερου νεκρού, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τον τάφο του Φιλίππου Β', προσφέρεται ιδανικά για την ταφή του βασιλικού ζευγαριού -μια υπόθεση που την ενισχύει αποφασιστικά η παρουσία ενός ιωνικού τάφου, όπου θα μπορούσαν να έχουν αποτεθεί τα οστά της Κύνας, πεθεράς και συγχρόνως ετεροθαλούς αδελφής του Φιλίππου Αριδαίου», επισημαίνει η κ. Κοτταρίδη.

Από τα πέντε νέα ταφικά ευρήματα ενδιαφέρον παρουσιάζει μια μεγάλη αίθουσα με λευκούς τοίχους διακοσμημένους με ζωγραφιστή γιρλάντα (βλαστάρια, λουλούδια και φύλλα κισσού) - το παλαιότερο και γι’ αυτό ιδιαίτερα σημαντικό δείγμα τοιχογραφίας στη Μακεδονία. Τα κτερίσματα (ελεφαντόδοντο, κεχριμπάρια από ξύλινη κλίνη) και ειδικά ένα σιδερένιο ξίφος, αναφέρει η κ. Κοτταρίδη, μαρτυρούν ότι ανήκει σε πολεμιστή, ίσως στον βασιλιά Περδίκκα Β' (454-413 π.Χ.) που «χρειάστηκε σκληρούς αγώνες για να διατηρήσει το βασίλειό του, ανεξάρτητο μέσα στη δίνη του Πελοποννησιακού Πολέμου».

Ντουζίνες από χρυσά δισκάρια με το αστέρι της Βεργίνας, δαχτυλίδι - σφραγίδα Τημενίδη και αναρίθμητα θραύσματα κεραμικής από κομψές λευκές ληκύθους (420-10 π.Χ.) διατηρούν αναλλοίωτες χρωματιστές παραστάσεις με σκηνές ταφικής τελετής: μητέρες με τα μωρά στην αγκαλιά, μοιρολόι γυναικών πάνω από τους νεκρούς πολεμιστές κ.ά. Τα βασιλικά ελαιοδοχεία, συναρμολογημένα, είναι από τα ωραιότερα ευρήματα αυτής της ανασκαφής.

(Γιώτα Μυρτσιώτη, «Βασιλικοί τάφοι φέρνουν στο φως την υψηλή τέχνη της Μακεδονίας», ἐφημ. «Ἡ Καθημερινή», 14-3-2014.)